ادامه ی مطالب قبلی(پانتومیم)

در ایران بیشتر هنرمندان علاقمند به این هنر فکر میکنن اگر خیلی خوب (طناب) کشیدن یا (دیوار) یا (شیشه)و..... را نشان بدهند ویا در جا حرکت بکنن یک( پانتومیم )کار خو بی هستند اما اشتباه نکنین این حرکات در اصل تمرینات اولیه ی اماده سازی برای تمرین میباشد.در پانتومیم فکر خیلی مهم است اگر  حرکات شما دارای معنی نباشد ودر پشت ان فکر نباشد ان حرکتها بیشتر شبیه نرمش میشود تا پانتومیم. به نظر من همیشه در تئاتر بایدسعی کرد تا داستان از روی صحنه به پایین انتقال پیدابکنه. در تمرینات اولیه سعی نکنید گنده فکر بکنید خیلی ساده فکربکنید وتمرین رو شروع بکنید.یک میم کار استاندارد باید روزی چهار الی شش ساعت تمرین بکنه چون این هنر خیلی فرار میباشد. در ضمن سعی کنیداز تمرینات غلط دوری بکنید . اگر خشت اول را کج بگذارید ..... میمکار عزیز به بدن خودت خیلی احترام بگذار چون تنها کسیکه بدون هیچ اعتراضی با تو کار خواهد کرد.(دوستان سوال یادتان نرود-ادامه دارد)

قصه در (پانتومیم)

در(پانتومیم) قصه وجود ندارد وداستان به هنگام تمرین شکل میگیرد. دراجرای( پانتومیم) به جزئیات در

(قصه) یا (متن)پرداخت نمیشود و باید کلیات مورد توجه قرارگیرد . اگر قرار باشد متنی را برای اجرای 

پانتومیم (متن نگارش شده) در نظر بگیرد بعداز مطالعه متن باید نوع شیوه ی اجرایی را برای ان مشخص

کنید ومتن را برای( پانتومیم )تنظیم کنید وبراساس شیوه ی اجرایی تمرین را شروع نمایید. این را هم در

 نظر بگیرید که هر اجرایی برای خودش تمرینات خاصی دارد که کاملا با اجرای شما ارتباط دارد.دز ضمن

هر متنی را نمیتوان به (پانتومیم) تبدیل کرد .کسی که (پانتومیم) کار میکند باید از قدرت خلاقیت ذهنی

وتصویرسازی بالای برخوردار باشه وبرای دست یافتن به همچین نکته ی سعی کنید کاریکاتور ونقاشی

وکارتون زیاد ببینید به هرچیزی که در کنار شما هست دقت کنید وبه ذهن بسپارید.( ادامه مطلب بعدا)